Fotografii uczyłam się na studiach artystycznych w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Wtedy jeszcze aparaty cyfrowe nie były tak popularne i wszyscy studenci używali klasycznych lustrzanek. Sami wywoływaliśmy zdjęcia w ciemni. Teraz prawie wszystko robi się za pośrednictwem komputera i programów graficznych. Jednak wiele efektów i eksperymentów zrobionych klasycznymi metodami wywoływania zdjęć jest nie do powtórzenia na komputerze.
W fotografii oprócz technicznej strony zdjęcia ważna jest także kompozycja. Tu można ją tworzyć dwojako tzn. albo wyszukując zaistniały fragment rzeczywistości, albo aranżując go samemu.
Fotografia aranżowana jest bardziej artystyczna w swej formie. Zarówno martwa natura, czy portret muszą być odpowiednio oświetlone i stylizowane w zależności od klimatu zdjęcia.
Można także zdjęciom nadawać znaczenia bardziej symboliczne poprzez odpowiednie relacje między człowiekiem a przedmiotami.
Mnie najbardziej jednak pociąga aranżacja martwych natur, kompozycji zbudowanych z różnych przedmiotów współgrających ze sobą kolorystycznie, w które często wkomponowuje człowieka tworząc dość malarskie portrety.
Natomiast fotografia istniejącej już rzeczywistości, polega przede wszystkim na odpowiednim wykadrowaniu, złapaniu tego, co wpadnie nam w oko. Niektórzy fotografują stare budowle, konstrukcje, czy po prostu ciekawe wydarzenia. Dla mnie najciekawsza i najpiękniejsza jest przyroda tzn. pejzaże, rośliny, drzewa, liście itd. Ogromną inspirację kolorystyczną niosą ze sobą zmieniające się pory roku. Zarówno w mojej fotografii jak i w malarstwie przyroda odgrywa istotną rolę.