Grafika, którą uprawiam jest dość nietypowa. Spośród wielu technik wybrałam technikę uważaną za najmniej graficzną, a mianowicie monotypię. Każda praca jest jedna i niepowtarzalna, nie posiadająca większej ilości odbitek, co w przypadku tej techniki jest zupełnie niegraficzne. Łączę ją z malarstwem tak często, że czasem ciężko określić czy moja praca jest bardziej graficzna czy bardziej malarska. Generalnie wciąż eksperymentuję, odbijam rozmaite rzeczy, robię matryce niemal z wszystkiego, co zostawia ślad.
Z klasycznych technik graficznych preferuje linoryt na tkaninie. To dość ciekawa technika, do zrealizowania w warunkach domowych. Podczas studiów wykonywałam także techniki trawione tj. akwaforta, akwatinta, bardzo malarska technika odprysku, a także inne techniki należące do technik suchych. Mój pęd za kolorem wciąż zmuszał mnie do eksperymentów także na tym polu. Graficy mówią o moich grafikach, że są malarskie, a malarze o moich obrazach, że są graficzne. Przenikanie się tych dwóch dziedzin sztuki jest u mnie czymś charakterystycznym. Podczas studiów zwłaszcza na wydziale Grafiki wymagano ode mnie raczej tradycyjnych metod twórczych. Konserwatyzm panujący tam znosiłam ciężko, ale w końcu udało mi się postawić na swoim. Bo ważne jest żeby to, co się tworzy było zgodne z wnętrzem artysty, żeby wychodziło z niego, wtedy jest autentyczne.